DANIEL – TYP I ANTYTYP

[przedruk z Present Truth 1934 roku]

      Zbliżamy się do kolejnej rocznicy przejścia naszego Pastora poza zasłonę, które nastąpiło 31 października. Zgodnie z naszym zwyczajem przygotowujemy na tę okazję niniejszy rocznicowy artykuł, składający się z kilku wykładów, jakie wygłosiliśmy prawie w każdym zborze, które odwiedziliśmy podczas ostatniej europejskiej podróży pielgrzymskiej. Wcześniej już stwierdziliśmy, że intencją naszych rocznicowych artykułów, dotyczących Pastora Russella, jest przedstawienie zawartych w Biblii faktów o jego życiu i działalności. Z tą myślą podajemy w niniejszym artykule znamienne cechy pokazane typicznie w Danielu. Na to, że nasz Pastor wiedział, iż był antytypem Daniela wskazują dwa obrazy przygotowane, lecz nie wykorzystane jako przeźrocza do Fotodramy: jeden ukazuje go jako wyjaśniającego antytypiczne pismo na ścianie, a drugi pokazuje Pastora Russella w jaskini krytyków. Reprodukcja tego ostatniego znajduje się także na odwrocie Bible Students’ Monthly oraz w Convention Report z 1913 roku. Daniel nie jest typem na naszego Pastora we wszystkich późniejszych relacjach, lecz tylko w jego relacjach ze światem, jako nauczyciel w kwestiach dotyczących świata oraz niektórych relacjach Kościoła wobec świata. Gdyby nie liczne dane osobiste, jakie podał nam na swój temat, szczególnie dokładny opis swego religijnego rozwoju w latach od 17 do 30 roku życia, tzn. od 1868 do 1881 roku, podczas sześciogodzinnego przytaczania faktów, będących odpowiedzią na nasze pytania z 1903 roku odnośnie tego jak doszedł do zrozumienia Biblii przedstawionego w jego pismach, nie bylibyśmy w stanie wyjaśnić wielu rzeczy, dotyczących jego wzajemnych relacji z Danielem. Niektóre z tych faktów nie są powszechnie znane, lecz są tak ważne, że powinny być utrwalone. To dlatego wiele z nich pojawi się w tym artykule, który jest jednym z serii podającej przepowiedziany przez Boga opis jego życia i działalności. Niniejszą serię artykułów na temat roztropnego i wiernego sługi nie piszemy w duchu czczenia bohatera czy anioła, lecz w duchu  biografa wysoko go oceniającego. Dla zaoszczędzenia miejsca nie będziemy cytować całych ustępów biblijnych, lecz wskazywać na komentowane przez nas wersety, podając ich numery.

       (2) W pierwszym rozdziale jest przedstawiony opis kształcenia Daniela na stanowisko męża stanu w Babilonie. W tym wypadku Nabuchodonozor jest typem na nominalny lud Boży. Aspenas (w. 3 ) jest typem na głównych przywódców w kościele nominalnym nadzorujących niższych nauczycieli tegoż kościoła, a szczególnie sferę kształcenia przyszłych nauczycieli chrześcijaństwa. Nominalny lud Boży (ww. 3, 4) pragnął, aby do kształcenia na nauczycieli wyznawanych przez niego poglądów w symbolicznym Babilonie wybierano najbardziej utalentowanych i obiecujących młodzieńców. Tak jak Daniel (w. 6) był jednym z wybranych, który nadawał się do kształcenia w literalnym Babilonie, tak i brat Russell, jako religijnie i intelektualnie obiecujący młody człowiek, został wybrany przez nominalnych chrześcijan, z którymi się spotykał, do nauczania w kościele nominalnym. I tak jak król (w. 5) zastrzegł, aby tacy studenci byli karmieni z królewskiego stołu, tak nominalny lud Boży ustalił, że przyszli nauczyciele i wodzowie symbolicznego Babilonu będą karmieni taką dietą religijną, jaką spożywał on sam. Tak jak Daniel postanowił nie kalać się nieczystymi pokarmami (w. 8) z królewskiego stołu, tak brat Russell postanowił, że nie będzie się kalał symbolicznymi nieczystymi doktrynami symbolicznego Babilonu. Ponieważ ta historia nie jest powszechnie znana,

poprzednia strona – następna strona