Teraźniejsza Prawda nr 349 – 1985 – str. 32
z niewypowiedzianym naciskiem i mnogością przytłaczających dowodów oraz niezłomną mocą głosi naukę, że umarli nie są świadomi, że zapłatą za grzech jest śmierć – nie wieczne
kol. 2
życie w mękach – i że darem Boga jest życie wieczne, przez Jezusa Chrystusa Pana naszego! (Rzym. 6:23) „Wybierzcie życie, abyście żyć mogli.” The Herald '23,29.
PSALM
1. Przewodnikowi chóru. Na „Ajelet ha-sza-har”. Psalm Dawida. 2. Boże mój, Boże mój, czemuś mnie opuścił? Daleko odszedłeś od ratowania mnie, od słów jęku mego. 3. Boże mój, wołam we dnie, a nie odpowiadasz, i w nocy, a nie mam spokoju. 4. A przecie Ty, Święty, mieszkasz w pieśniach pochwalnych Izraela. 5. Tobie zaufali ojcowie nasi, zaufali, a wybawiłeś ich. 6. Do Ciebie wołali, a byli ocaleni, w Tobie mieli nadzieję, a nie zawiedli się. 7. Ale ja jestem robak, a nie człowiek, pośmiewisko ludzkiego rodzaju i wzgarda ludu. 8. Naśmiewają się ze mnie wszyscy, którzy mnie widzą, krzywią usta i kiwają głową: 9. „Zaufał Panu! Niech go wyzwoli, niech go ocali, skoro w tym człowieku upodobał sobie”. 10. Tyś jest Ten, który wywiódł mnie z łona, Ty złożyłeś mnie bezpiecznie u piersi matki mojej. 11. Na Tobie polegałem od urodzenia, od łona matki mojej moim Bogiem Ty jesteś. 12. Nie oddalaj się ode mnie, bo nieszczęście blisko i nikogo, kto by dopomógł. 13. Otoczyło mnie byków stado, potężne byki z Baszan obiegły mnie. 14. Rozwarły na mnie swoje paszcze jak lew drapieżny i ryczący. 15. Jak woda wylana jestem, wszystkie kości moje rozsypują się, serce moje jest jak wosk, topnieje we wnętrznościach moich. 16. Zeschło się na skorupę gardło moje, język przylgnął do podniebienia mego. W proch śmierci obalasz mnie. 17. Bo psy mnie opadły, zgraja złoczyńców obstąpiła mnie. Przebodli ręce i nogi moje. |
18. Wszystkie kości moje mogę policzyć, a oni patrzą i cieszą się tym, co widzą. 19. Dzielą między siebie szaty moje i o suknie moje los miotają. 20. Ale Ty, o Panie, nie stój z daleka. Mocy moja, pośpiesz na ratunek. 21. Uratuj od miecza duszę moją, od psich pazurów jedyne moje życie. 22. Ocal mnie z paszczy lwa, od rogów bawolich obroń mnie. 23. Ogłaszać będę imię Twoje braciom moim, wychwalać będę Ciebie w zgromadzeniu. 24. „ Którzy boicie się Pana, pieśnią sławcie Go, wychwalaj Go cały rodzie Jakuba, bojaźń miejcie przed Nim wszyscy z nasienia izraelskiego. 25. Albowiem nie pogardził i nie brzydził się nędzą biedaka, i nie ukrył oblicza swego przed nim, a kiedy do Niego zawołał, On usłyszał”. 26. Za Twoją sprawą śpiewam pieśń pochwalną w wielkim zgromadzeniu, śluby moje spełniam w obliczu bogobojnych. 27. Niech ubodzy jedzą i będą nasyceni, niech wychwalają Pana, którzy szukają Go: „Niechaj serca wasze żyją na wieki!” 28. Niech pomną i niech zwrócą się do Pana wszystkie krańce ziemi, i ukorzą się przed Tobą rodziny wszystkich narodów. 29. Albowiem Pana jest królowanie i władztwo nad narodami. 30. Niech jedzą i pokłonią się Jemu wszyscy możni ziemi, niech uklękną wszyscy, którzy zstępują w proch, dla Niego dusza moja żyć będzie. 31. Jemu służyć będzie potomstwo, opowiadać o Panu pokoleniom. 32. Zejdą się i ogłaszać będą Jego sprawiedliwość ludowi, który się narodzi: „On tego dokonał”. |
Psalm 22 (Tłumaczenie Czesława Miłosza)